تبلیغات
انتظار
انتظار
همه می دانیم که زراعت و کشاورزی از منابع مهم ثروت ملی و از موارد اساسی پاسخگویی به نیازهای مادی جامعه و از وسایل تأمین مواد غذایی در جهان انسان و حیوان است و خداوند آب و خاک را در اختیار بشر نهاده است تا از امکانات و برکات زمین بهره گیرد.
از این رو در سراسر کره ی زمین بویژه در رگه های خاصی از آن، آب بر سطح یا درون آن جریان دارد. و این انسان است که باید آب را استخراج نموده و زمین را زیر کشت بگیرد و نهال غرس کند و یا دانه های گوناگون در آن بیافشاند و آن را سیراب سازد. این مسئولیت انسان است و اثرگذاری و اثرپذیری متقابلی که میان خورشید و هوا و آب و خاک رخ می دهد از قلمرو قدرت انسان خارج است و آنها در قلمرود قدرت آفریدگار هستی است که این خواص را در این عناصر چهارگانه قرار داده


است.
قرآن در این مورد می فرماید:
«أفرأیتم ما تحرثون أنتم تزرعونه أم نحن الزارعون.» [1] .
اما با وجود برکات و نعمتهای بسیار و فواید سرشار که می توان از کشت و زراعت برای جامعه کسب کرد، باز هم میلیونها انسان از سوء تغذیه و کمبود مواد غذایی شکایت دارند و کودکان بسیاری از کشورها بویژه آسیا و آفریقا، از گرسنگی جان می سپارند.
باید پرسید که: «آیا زمین خدا گسترده نیست و وسعت زراعت و کشت و کار ندارد؟»
پاسخ این است که: چرا، زمین خدا وسیع و پهناور است.
آیا آب، این ماده ی حیاتی، در زمین کم است و توان پاسخگویی به نیازهای بشر و دیگر موجودات زنده را ندارد؟
پاسخ این است که: چرا، نه تنها چنین نیست، بلکه میلیونها تن از این ماده ی حیاتی هر روز به هدر می رود و انسان از آن استفاده نمی کند.
پس: عامل گرسنگی و کمبود مواد غذایی و گرانی قیمتها و میوه ها چیست؟
پاسخ این است که: تنها عامل کمبود، گرسنگی، تورم، فقر، محرومیت و بینوایی توده ها، دولتها و حکومتهای بیدادگری هستند که میان انسان و منابع طبیعی و نعمتها و روزیهایی که آفریدگار هستی برای بهره وری بندگان آفریده است فاصله افکنده اند. و ثمره ی این بیدادگری، مصیبت و فقر، محرومیت و گرسنگی، گرانی و کاهش در ثروتها و نیروهای انسانی و میوه هاست که بشر همواره از آنها رنج می برد.
اما هنگامی که امام مهدی علیه السلام ظهور می نماید، سیستم زراعی و کشاورزی بطور کامل دگرگون می گردد و به بهترین و زیباترین شکل و محتوا و برنامه، شکوفا می گردد.


اینک نمونه هایی از روایات در نشانگری آن شرایط شکوهبار را از نظر می گذرانیم:
1- امام باقر علیه السلام در روایتی طولانی در این مورد می فرماید: «آن اصلاحگر بزرگ جهانی سپس دستور می دهد از کربلا و از پشت زیارتگاه امام حسین علیه السلام نهر عظیمی را حفر می کنند و بوسیله آن آب را به کوفه و اطراف آن می رساند و این نهر تا نجف ادامه می یابد و با استفاده از قدرت و نیروی برخاسته از این آب خروشان، انواع دستگاهها را بکار می اندازند....» [2] .
از این روایت استفاده می شود که امام مهدی علیه السلام به حفر نهرها، بنای پلها و سدها بر شطها و رودخانه ها، بویژه میان کربلا و نجف فرمان می دهد و دستور می دهد که انواع دستگاهها از جمله آسیابها برای آسیاب نمودن حبوبات نصب گردد تا هر کس بتواند بطور رایگان از آنها بهره گیرد.
تا آنجایی که یک زن در کمال امنیت و آرامش هر گاه دلش خواست حبوبات و مواد غذایی مورد نیاز خویش و خانواده اش را بطور رایگان با بهره وری از آسیابها و دستگاههایی که در مسیر آب نصب شده است برطرف می سازد.
بنظر می رسد که امام مهدی علیه السلام دستور می دهد میان کربلا و نجف نهری عظیم برای احیای کشاورزی و تعدیل آب و هوای منطقه، حفر نمایند. چرا که این منطقه به صحراها و بیابانها پیوسته است و هزاران کیلومتر از زمینهای شرق و غرب و جنوب آن منطقه همچون بیابانهای شام و مرزهای آن با عراق و اردن و صحرای «نفوذ» که حدود آن به کویت و حجاز می رسد و «ربع خالی»و حدود آن که «مسقط» و «یمن» است بصورت مطلوبی احیا و دگرگون می گردد.
این صحراها و بیابانهای پهناوری که جز اندکی از آنها، بقیه خشک و خالی و بدون آب و علف است و از سکونت و کشت و زرع و آب و گیاه تهی است، بزودی

 


پس از ظهور امام عصر علیه السلام از آن نهر سیراب می گردند و شرایط آن بطور کامل دگرگون می شود.
روشن است که این نهر، از شط عریض و طویل و عمیق فرات منشعب می شود که میلیونها تن آب در هر دقیقه در آن جریان دارد و سرانجام به خلیج می ریزد و به هدر می رود.
با آن بیان و پس از اجرای این طرح عظیم، آبرسانی و احیای زمینها و افشاندن انواع بذرها و دانه ها و غرس نهالها و درختان گوناگون و ساختن شهرها و مناطق مسکونی و زنده کردن و نشاط بخشیدن به منطقه، آیا می توان گستره ی خیرات و برکات و نعمت رفاه و آسایشی را که نصیب صدها میلیون انسان ساکن این منطقه پهناور می شود، در ذهن ترسیم کرد؟
و آیا می توان تصور کرد که چقدر جو لطیف می گردد و آب و هوا دگرگون می شود و بیماریها کاهش می یابد و بیشتر مشکلات زندگی رخت برمی بندد و آمار جرایم و جنایات، قوس نزولی می پیماید؟ چگونه بیکاری به صفر می رسد و انواع مواهب و نعمتها و امکانات زندگی شایسته و در خور شأن انسان بصورت وصف ناپذیری، که اینک اندیشه ها توان تصور آنها را ندارد، گسترده و فراوان در دسترس مردم قرار می گیرد؟
اینها پرتویی از ثمرات و ره آوردهای این زندگی شکوفا و شکوهبار است. و تازه این یک نقطه از نقاط بی شمار گیتی است که روح حیات در آن جریان می یابد و از این گونه طرحها و برنامه های عمرانی در دیگر زمینهای موات و دیگر دشتها و بیابانها و کویرهای افتاده و خشک و سوزان در سراسر جهان اجرا می گردد.
روشن است که برنامه ریز و طراح این طرحها و برنامه های زندگیساز، امام مهدی علیه السلام است. و اوست که دستور اجرای طرحها را با تدبیر بی نظیر و بدست خویش می دهد. این بدان معنا نیست که خود آن حضرت این طرحها را بدست توانای خویش پیاده می کند چرا که نیازی هم به این کار نیست بلکه کافی است که او


دستورات لازم و آموزشهای ضروری را صادر و طرحها را - بدون تشریفات و مانع تراشیهای موجود در وزارت خانه و دستگاههای اداری و اجرایی کنونی و نامه های متقابل تشریفاتی برای اجرا - امضا می کند و کارها هرگز بخاطر امضای فلان کمیسیون و یا پشت گردنه ها و موانع، در بند کندها و زنجیرها و سیستم کاغذبازی حاکم بر سازمانهای اداری که هزاران مشکل در مسیر زندگی و رشد و ترقی مردم ایجاد می کند، متوقف نمی شود.
و نیز لازم به یادآوری است که احیای زمینها و رونق کشاورزی منحصر به آبیاری و سیراب شدن آنها از نهرها نیست، بلکه خدای جهان آفرین درهای آسمان را بر روی زمینیان می گشاید و خیرات و برکات آسمان را بسوی زمین فرو می باراند.
با روایاتی که ترسیم خواهد شد این نکته روشنتر می شود:
1- ابوسعید خدری از پیامبر گرامی صلی الله علیه و اله و سلم آورده است که فرمود:
«تتنعم امتی - فی زمن المهدی - نعمة لم یتنعموا مثلها قط، ترسل السماء علیهم مدرارا و لا تدع الأرض شیئا من نباتها الا أخرجته.» [3] .
یعنی: امتم در روزگار ظهور مهدی علیه السلام از نعمتهایی بهره ور می گردد که همانندش سابقه ندارد، آسمان برکات خویش را پیاپی بر آنان می فرستد. و زمین تمامی گیاهان و گلها و درختان خویش را برای آنان می رویاند.
2- و نیز فرمود:
«یخرج فی آخر امتی المهدی، یسقیه الله الغیث و تخرج الأرض نباتها و یعطی المال صحاحا و تکثر الماشیة و تعظم الامة.» [4] .
یعنی: در آخر الزمان در میان امتم، مهدی، آن نجات بخش ملتها قیام می کند. خدا کران تا کران قلمرو حکومت جهانی او را بوسیله باران سیراب می سازد و زمین، گیاه


و نبات خویش را می رویاند. آن گرامی اموال عمومی را بطور عادلانه به مردم اعطا می کند و به دامداری و دامپروری و رونق اقتصادی اهمیت می دهد و امت را تکریم نموده و عظمت می بخشد.
3- و نیز فرمود:
«... و تزید المیاه فی دولته و تمد الأنهار و تضاعف الأرض أکلها.» [5] .
یعنی:... آبها در دولت او فراوان می گردد و زمین برکات خویش را چندین برابر می سازد.
4- امیرمؤمنان علیه السلام ضمن روایت طولانی در این مورد می فرماید:
«... و لو قد قام قائمنا لانزلت السماء قطرها و لأخرجت الأرض نباتها... حتی تمشی المرأة بین العراق و الشام، لا تضع قدمیها الا علی النبات....» [6] .
یعنی: هنگامی که قائم ما قیام نماید، آسمان باران رحمت خویش را فرومی ریزد و زمین، روییدنیهای خود را می رویاند تا آنجایی که زنی میان عراق و شام می رود و پای خویش را جز بر گل و گیاه نمی گذارد... چرا که جای پایی برای خود نمی یابد.
5- و نیز در روایتی از عصر حاکمیت امام مهدی علیه السلام می فرماید:
«و یزرع الانسان مدا [7] یخرج له سبعمأئة مد کما قال الله تعالی: کمثل حبة انبتت سبع سنابل فی کل سنبلة مأئة حبة و الله یضاعف لمن یشاء.» [8] .
یعنی: انسان در عصر حاکمیت جهانی آن حضرت، هر آنچه از انواع دانه های زراعی بر زمین بیافشاند، هفتصد برابر، برداشت می نماید همانگونه که خدا در قرآن می فرماید:


«کمثل حبة انبتت سبع سنابل فی کل سنبلة مأئة حبة و الله یضاعف لمن یشاء.» [9] .
یعنی: مثل آنان که مالشان را در راه خدا انفاق کنند به مانند دانه ای است که از یک دانه هفت خوشه بروید و در هر دانه ای صد دانه باشد. و خداوند برای هر کس که بخواهد می افزاید.
از روایاتی که از نظرتان گذشت روشن شد که تمامی صحراها و دشتها و زمینهای خشک و سوزان و تهی از کشت و زرع و نهال و درخت، پس از ظهور امام مهدی علیه السلام در اندک مدتی به مزارع سرسبز و خرم تبدیل می گردد. و بخاطر بارانهای مفید و پیاپی و حفر و جاری ساختن نهرهای پرآب کران تا کران زمین، نشاط و طراوت بهاران، به خود می گیرد.
ریزش بارانها بصورت مفید و ثمربخشی انجام می گیرد، نه چون بارانهای سیلاب خیزی که در برخی کشورها، گاه به گونه ای فرو می ریزد که با سیلاب مهیب خود، شهرها و روستاها را ویران می کند و مزارع را غرق و انسان و حیوان را نابود می سازد.
و روشن است که مردم در عصر ظهور در زراعت و غرس انواع درختان آزادند و در راه تلاش و سازندگی آنان، موانع و خوانها و گردنهای بازدارنده ای، همچون مالیاتهای ظالمانه و مقررات ضد انسانی و اسلامی قرار نمی دهند؛ چرا که اسلام به فرد و گروه تلاشگری که بخواهند زمینهای موات را احیا کنند و آنها را به مزارع سرسبز و باغات پرمیوه و شهر و روستاهای آباد و آزاد تبدیل سازند، آزادی اعطا می کند و کار آنان را جهاد عنوان می دهد، برای نمونه:
1- از پیامبر گرامی صلی الله علیه و اله و سلم آورده اند که فرمود:
«من احیا ارضا مواتا، فهی له.» [10] .
یعنی: هرکس زمین مرده ای را زنده کند از آن خود اوست.


2- و نیز فرمود:
«من غرس شجرا او حفر وادیا لم یسبقه الیه أحد، او أحیا أرضا میتة فهی له قضاء من الله و رسوله.» [11] .
یعنی: هر کس درختی را غرس کند یا نهری را پیش از دیگران حفر نماید یا زمین مرده ای را زنده سازد، از آن اوست. این حکم و داوری خدا و پیامبر است.
3- و امام باقر علیه السلام فرمود:
«أیما قوم أحیوا شیئا من الأرض و عمروها، فهم أحق بها و هی لهم.» [12] .
یعنی: هر گروهی قطعه ای از زمین را احیا و آن را آباد سازند، بدانها شایسته تر و زیبنده تر است و آن زمین از احیاگر آن است.
و روایات دیگری که تصریح می کند که هر انسانی، قطعه ای از زمین را احیا کند، ملک اوست، مشروط بر اینکه پیش از آن ملک کسی نباشد. و زراعت و نهالهایی را نیز که در آن کشت می کند از آن اوست نه فئودالها و یا دولتها، همانگونه که در کشورهای مارکسیستی و... اینگونه بود. و امروز نیز در نقاط مختلف جهان، میلیاردها هکتار از زمینها همچنان در طی قرون و اعصار وا افتاده و بدون کشت و زرع و بهره برداری مانده است و یا اگر کشت گردد، محصول آن به جیب زمین داران، سرازیر می گردد.
همه ی این بیدادگریها، و حق کشیها، محصول قوانین ضد اسلامی و وارداتی از کشورهای استعماری است.
اما هنگامی که امام مهدی علیه السلام قیام کند این مقررات ظالمانه و ساختگی و باطل را از بین می برد و انسان به آزادی، آن موهبت الهی خویش، دست می یابد. و در نتیجه، در زمین خدا برای خویشتن کشت می کند. و از برکات خاک انواع دانه ها و میوه ها و محصولات زراعی، برای حیات سعادتمندانه و رونق و رفاه زندگی


خویش برمی دارد و نهایت فراوانی و رونق و آسایشی را که انسانها بدان دست می یابند، تنها خدا آگاه است.
بدینسان به سبب کشت و زرع بسیار و سرشار شدن پستانها از شیر، خیرات و برکات فراوان چند برابر می گردد و نعمتها بصورت وصف ناپذیری افزایش می یابد و عمران و آبادانی چهره می گشاید. و دامداری و پرورش طیور و مرغداری، گسترش و رونق جدید و وصف ناپذیری می یابد.

[1] سوره واقعه، آیه 46.
[2] غیبت شیخ طوسی، بخش آخی، ص 281، ارشاد مفید، ص 362 و معجم احادیث الامام المهدی علیه السلام، ج 3، ص 300.
[3] عقدالدرر، ص 144، باب 7، ملاحم ابن طاووس، ص 69، باب 164، کشف الغمة، ج 3، ص 263 و معجم احادیث الامام المهدی علیه السلام، ج 1، ص 227.
[4] عقدالدرر، باب 7، ص 144 و چاپ جدید انتشارات مسجد جمکران، ص 194.
[5] عقدالدرر، باب 7، ص 149، چاپ جدی یاد شده، ص 200.
[6] بحارالانوار، ج 52، ص 319 و معجم احادیث الامام المهدی علیه السلام، ج 3، ص 59.
[7] مد، سه چهارم کیلو می باشد.
[8] عقدالدرر، باب 9، ص 200 و چاپ جدید یاد شده، ص 211، باب 7.
[9] سوره بقره، آیه 261.
[10] وسائل الشیعه، ج 17، ص 327.
[11] وسایل الشیعه، ج 17، ص 328.
[12] وسائل الشیعه، ج 17، ص 327.




طبقه بندی: امام زمان (ع‌)،
ارسال در تاریخ چهارشنبه 14 تیر 1391 توسط رضا رضایی

نام و نام خانوادگی:

ایمیل:

سرگرمی آلامتو

قالب وبلاگ

گالری عکسفا

گالری عکس آلامتو

تبادل لینک رایگان

فال